Skarby Hiszpanii

Trade winds find Galleons lost in the sea
I know where treasure is waiting for me
Silver and gold in the mountains of Spain
I have to see you again and again
Take me, Spanish Caravan
Yes, I know you can

The Doors, “Spanish Caravan”

Kiedy po raz pierwszy wybraliśmy się w podróż do Hiszpanii nie wiedzieliśmy czy czeka tam na nas jakiś skarb. Nie wiedzieliśmy wiele o hiszpańskiej kulturze, tradycjach a także nie potrafiliśmy się swobodnie posługiwać językiem Kastylijskim. W Polsce zdarza się nam wrzucać wszystkie hiszpańskojęzyczne kultury do jednego worka. Prawdopodobnie typowy stereotyp to ciemnoskóry facet z wąsem, oglądający walkę byków i jednocześnie tańczący tango. Grający na gitarze z kieliszkiem tequili w jednej ręce, wachlarzem w drugiej. Powtarzający głośno OLE! Czy teraz lepiej rozumiemy hiszpańską rzeczywistość? I tak i nie. Teraz wiemy więcej, ale wciąż pozostało nam tak wiele skarbów do odkrycia. W hiszpańskich górach i na wybrzeżach, w miastach i w małych pueblach. W zielonych lasach na północy  i na spalonych słońcem równinach południa.

Drugiego dnia Nowego Roku spacerowaliśmy po ulicach starego miasta Pampeluny. Pewien podtatusiały Hiszpan zbliżył się do nas z pytaniem o gonitwę byków podczas święta Sanfermin (słynny bieg byków Pampeluny). Kobieta, która mu towarzyszyła, powiedziała:Czy nie widzisz, że to guiris?” Guiri to kolokwialnie zagraniczny turysta, dosłownie „ten, który nie jest jednym z nas; obcy”. Staraliśmy się być uprzejmi i odpowiedzieliśmy „Tak, macie rację. Jesteśmy guiris, wybaczcie”.

Interesujący przypadek, podczas naszego boleśnie krótkiego pobytu w Pampelunie zrealizowaliśmy nasz cel, odwiedzając wszystkie 17 wspólnot autonomicznych Hiszpanii. Nie bolało nas to, że w tamtym momencie zostaliśmy nazwani obcymi tak bezpośrednio, ponieważ to właściwie prawda. Lubimy Hiszpanię, bo różni się od Polski i moglibyśmy się wiele nauczyć od Hiszpanów (na przykład by się więcej uśmiechać!). Wciąż jednak uważamy, że Polska jest najlepszym miejscem na świecie.

Tak więc by podzielić się z wami naszymi doświadczeniami chcielibyśmy opisać po krótce co jest do zobaczenia w każdym regionie Hiszpanii. Potraktujcie to jak listę pierwszych zdań z różnych tomów pięknej opowieści. Alfabetyczna lista wspólnot autonomicznych (alfabetycznie po angielsku), ze stolicami (miastem, w którym regionalny rząd ma swój urząd).

Andaluzja (stolica: Sewilla)

Al-Ándalus to nazwa, którą muzułmańscy zdobywcy nadali terytorium Półwyspu Iberyjskiego. Proces odzyskania Półwyspu przez chrześcijan rozpoczął się od północy obecnej Hiszpanii, dlatego to południe zachowało najwięcej muzułmańskiego dziedzictwa. Inne kultury również odcisnęły swój ślad, zwłaszcza Żydzi i hiszpańscy Cyganie. Z tego powodu jest to tajemniczy i egzotyczny region. Z tańcem flamenco, wachlarzami, czerwonymi sukienkami, miskami czerwonego gazpacho i kordobańskiego salmorejo. Z mauretańskimi pałacami i okazałymi ogrodami.

Nam do gustu najbardziej przypadł kameralny Kadyks, ale z sentymentem wspominamy także gubienie się w labiryntach uliczek Kordoby, piwo ze znajomymi nad rzeką Gwadalkiwir w Sewilli, jesienny krajobraz na drodze prowadzącej do Alhambry w Granadzie, zwiedzanie słonecznej Malagi z Brazylijczykami, rozmowy o podróżach z Paragwajczykiem w Dos Hermanas, a także pyszne tapas w Almerii oraz katedrę we mgle w Jaen. Podróżując po Andaluzji problemów może nam przysporzyć…. Język. Andaluzyjczycy nie mają odrębnego języka ale sposób w jaki używają Kastylijskiego może być ciężki do zrozumienia. Jak gdyby słońce wzmagało ich apetyt, lubią pozjadać czasem literki z końca albo i ze środka wyrazów. Na pocieszenie zamówcie sobie słodkie wino z Malagii. Pycha!

Aragonia (stolica: Saragossa)

Aragon jest jedną z dwóch większych części, z których narodziło się Królestwo Hiszpanii (druga to Kastylia). Słynie z Jamon de Teruel (szynka z Teruel), pierwszej szynki oznaczonej geograficznym wskaźnikiem pochodzenia „denominación de origen”. Swoją drogą ostatnio zachodziliśmy w głowy dlaczego Hiszpanie jedzą tyle wieprzowiny. Jedną z naszych teorii jest uciekanie przed terrorem inkwizycji. Jak lepiej udowodnić, że nie jest się już żydem lub muzułmaninem niż zagryzając wieprzową kiełbasę?

Aragonia znana jest również jako miejsce narodzin malarza Fransisco de Goya i reżysera Luis Bunuela, a także przez obchodzenie Świąt Fiestas del Pilar. W pierwszy dzień festiwalu, 12 października, przebrani w tradycyjne stroje aragońskie miejscowi układają kwiaty w kształt piramidy zwieńczonej krzyżem lotaryńskim na placu Pilar. Tradycja ta zapoczątkowana została w 1952 roku i trwa do dzisiaj. Saragossa to piąte co do wielkości hiszpańskie miasto, znane na cały kraj z Bazyliki-Katedry Matki Boskiej Pilar. Pojawia się również w tytule książki napisanej przez J. Potockiego “Manuskrypt znaleziony w Saragossie”- jednej z najlepszych polskich książek moim skromnym zdaniem. Aragon to nie tylko Saragossa, to także piękne krajobrazy Pirenejów i Romański zamek Loarre, podziwiany przez Orlando Blooma w filmie Królestwo Niebieskie gdy zmienił się z elfa Legolasa w rycerza Baliana.

Asturia (stolica: Oviedo)

Królestwo Asturias było sercem chrześcijańskiej obrony przed muzułmanami na półwyspie, ich główny historyczny symbol to krzyż zwycięstwa. Później region ten stał się ważnym okręgiem przemysłowym i górniczym. Teraz staje się bardziej zorientowany na turystów. Z Oviedo i Gijon, pięknymi górami i wybrzeżem, ma bardzo dużo do zaoferowania. Asturia jest krainą mlekiem i miodem płynącą! Jeśli będziecie szukać kiedyś w hiszpańskim supermarkecie mleka – kupcie asturyjskie, bo jest najlepsze. Asturia znana jest również z dobrych serów, ale to jabłkowy cydr przyniósł jej największą sławę.

Kiedy pije się cydr wzmaga się apetyt dlatego warto spróbować lokalnych specjałów. Co powiecie na fabadę? Fasolowa potrawka, która jest pyszna i zdrowa ale także niebezpieczna jeśli planuje się romantyczną randkę! My skusiliśmy się również na chorizo przyrządzone w cydrze. Smakowało zaskakująco dobrze, a wokół nas unosił się kwaśny zapach, ponieważ cydr w tradycyjny sposób nalewa się ze sporej wysokości (by wytworzyć bąbelki), a część chcąc nie chcąc wylewa się na ziemię.

Baleary (stolica: Palma de Mallorca)

Baleary są jednym z miejsc najczęściej odwiedzanych przez turystów w Hiszpanii. Prawdopodobnie przez słoneczną pogodę i śródziemnomorskie plaże, chociaż znajduje się tam o wiele więcej interesujących miejsc do zobaczenia. Każda z wysp ma swój specyficzny urok: Ibiza szalone imprezy, Minorka piękną naturę. Majorka znana jest ze swojego atrakcyjnego klimatu, już w XIX wieku Fryderyk Szopen udał się tam ze swoją kochanką, francuską pisarką George Sand.

Ludzie z Balearów posługują się dialektem katalońskim, muszą chyba mieć dobrą koordynację ręka-oko, bo w starożytnych czasach byli znani jako najlepsi procarze na świecie, a dzisiaj powodem do dumy jest dla nich sławny tenisista – Rafael Nadal. Jeśli interesuje was filozofia, Majorka była domem Ramona Llulla – znanego myśliciela średniowiecznej Katalonii. Na Balearach można skosztować pysznych owoców morza, a także sobrassadę (kiełbaskę wieprzową z papryką). Na deser polecamy ensaimades, bułeczki pieczone na smalcu 😉 Palce lizać!

Kraj Basków (stolica: Vitoria-Gasteiz)

Dumni i tajemniczy Baskowie są chyba najbardziej egzotycznym elementem w złożonej strukturze etnicznej Królestwa Hiszpanii. Język jakim się posługują – Euskera – nie przypomina żadnego innego na półwyspie. Są znani ze swoich czarnych beretów. Pierwszy z nich zobaczyliśmy na głowie mieszkańca zaraz po wyjściu z samochodu w Bilbao. Beret to tylko wierzchołek Baska, pod nim znajduje się wiele bogatej kultury do odkrycia.

Mieszkają we wspaniałej krainie otoczonej górami, z pięknym wybrzeżem Zatoki Biskajskiej, który czyni ich nieustraszonymi marynarzami (baskijscy wielorybnicy wypływali daleko na północny Atlantyk).  Zajadają się świeżymi owocami morza i mają w zwyczaju chodzić od baru do baru (tzw. txikiteo) by zajadać się wybranymi specjałami (każda taperia słynie z jakiegoś rodzaju tapas), popijać cydr bądź lokalny likier (np. Patxaran). Niedawno Baskonia została zareklamowana w popularnej hiszpańskiej komedii – Ocho Apellidos Vascos (Osiem Baskijskich Nazwisk). Bilbao, San Sebastian-Donostia i Vitoria-Gasteiz to trzy miasta-perełki Kraju Basków. Znajdziecie tam również Guernicę, zbombardowaną podczas Hiszpańskiej Wojny Domowej i upamiętnioną obrazem Pabla Picasso.

Wyspy Kanaryjskie (dwie stolice: Las Palmas de Gran Canaria i Santa Cruz de Tenerife)

Kanary geograficznie są częścią Afryki. Jest to jedyny region autonomiczny Hiszpanii, który leży w innej strefie czasowej (Nowy rok zaczyna się godzinę później). Wyspy te są wulkanicznego pochodzenia, a widoki i natura są niesamowicie fascynujące podczas gdy klimat bardzo przyjemny. Mają swoją własną historię, z ludem Guanchów i językiem gwizdów z wyspy Gomera.

Prawdziwą furorę wywołuje karnawał w Santa Cruz, przyjeżdżają na niego ludzie z całego świata. Kanary znane są również ze swoich bananów, rumu, sosów mojo i jako początkowy punkt do rozpoczęcia przygody jachostopem do Ameryki. Ponieważ Santa Lucia to nazwa miasteczka na Kanarach jak i wyspy daleko na Karaibach lepiej upewnij się dokąd płynie kapitan twojego statku!

Featured image’s source: http://administracionpublica.com/wp-content/uploads/2012/05/spaincolorin.jpg

Advertisements

14 thoughts on “Skarby Hiszpanii

  1. Ciekawe zestawienie, mogę się tylko nie zgodzić, że ensaimada jest palce lizać, mi średnio smakowała 😉 ze swojej strony na Majorce polecę napój horchata de almendra – pyszny, migdałowy, słodki ale orzeźwiający 😀

    • Właśnie Kubie też tak średnio, ale mi bardzo. Będą jeszcze dwa wpisy z pozotałymi regionami autonomicznymi, a horchata jak wiadomo pochodzi z Walencji i tam ją umieściliśmy 🙂 Aż mnie naszła ochota na nią na samą myśl!

  2. A ja przyznam się skrycie, że od jakiego czasu rozmyślam dużo o takiej malutkiej kanaryjskiej wysepce, El Hiero się nazywa 🙂 Byliście tam kiedyś?

    Chociaż generalnie to jakbym dodatkowo chciał odwiedzić miasteczko Santa Lucia, a przypadkowo dopłynąłbym na Karaiby to też fajnie 😛

  3. Strasznie fajny projekt!
    Chciałabym kiedyś poznać jakieś państwo tak całkowicie 🙂
    Nie wiedziałam, że Hiszpania ma tyle do zaoferowania!

  4. ahh przypomnieliście mi poznawanie Hiszpanii w czasach.. liceum 🙂 (chodziłam do klasy z wykładowym hiszpańskim i zdawałam też hiszpańską maturę). stereotypy w Polsce o tym iberyjskim kraju są dokładnie takie, jak napisałaś, a przecież Hiszpania ma tyle do zaoferowania! ja bym poleciła Wam w tych wpisach dodać jeszcze informację na temat klimatu – w niektórych przypadkach oczywiście – aby ktoś, kto planuje wyjazd np. do Galicji czy Asturii nie zdziwił się, że tam potrafi porządnie lać nawet w wakacje 🙂 tak z ciekawości – jakie jest Wasze ulubione miejsce w Hiszpanii?
    PS. drobna uwaga – kataloński to nie dialekt, tylko jeden z czterech języków urzędowych. na Balearach mamy natomiast dialekty katalońskiego: majorkański i minorkiński (moja lingwistyczna natura się odezwała 😉

    • Dzięki za uwagę, poprawię. Faktycznie kataloński to język, choć znam takich Hiszpanów, którzy uważają że nie jest 😛 Naszym ulubionym miejscem chyba pozostanie Walencja, bo tam jako erasmusi spędziliśmy najdłużej czasu i ma szczególne miejsce w naszym sercu. Bardzo podobało nam się również w Galicji, i tam koniecznie chcemy wrócić by zobaczyć więcej 🙂

  5. Pingback: Skarby Hiszpanii, vol 2 | Polacos de Polonia

  6. Wszyscy kochają Andaluzję (czemu trudno się dziwić, bo faktycznie jest przepięknym i klimatycznym miejscem – szczególnie Granada), ale ja nadal pozostaję wierną fanką północy Hiszpanii, a szczególnie Oviedo. Nie potrafię określić, co to miasto w sobie ma, ale zawsze z chęcią do niego wracam (może sidra to sprawia?;)).

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s